Tak się składa, że z terminem bullpup zetknąłem się przez przypadek analizując sposoby walki z dronami szturmowymi, które stanowią nowy rodzaj broni na współczesnym polu wojny w Ukrainie, https://patentyblog.pl/2024/12/05/bullpup/. Ale okazało się, że opisałem już Modular Firearm System GROT, jako patent na karabin modułowy w marcu 2018 r. https://patentyblog.pl/2018/03/ i w tym czasie nie zwróciłem uwagi na modyfikacje bullpup, która stanowi jeden z wariantów opatentowanej konstrukcji. Mój brak wiedzy w tym konkretnym przypadku wymaga poszerzenia zakresu analizy patentowej w tej dziedzinie, co prowadzi do przedstawienie jeszcze dwóch patentów z tej branży. Drugim powodem powtórki tematu Bullpup, jest próba popularyzacji wśród społeczeństwa informacji o broni strzeleckiej, która za moich czasów była dostępna na poziomie szkoły średniej w postaci zajęć z PW – tzn. z przysposobienia wojskowego. W ramach zajęć z PW prowadzone było szkolenie z obrony cywilnej oraz strzelania z kbks (karabinek sportowy), co wspominam z satysfakcja, że za moich czasów już istniały skromne środki do popularyzacji obrony cywilnej wśród młodzieży.
Przechodząc do broni typu bullpup, należy zauważyć, że zamek znajduje się za mechanizmem spustowym, obok twarzy strzelca, co eliminuje potrzebę stosowania kolby, jak w konwencjonalnych konstrukcjach. Pozwala to na krótszą długość broni palnej przy tej samej długości lufy, co zapewnia lepszą manewrowość i zmniejsza wagę. Dlatego nabywcy broni palnej często wolą konfigurację bullpup od konfiguracji konwencjonalnej. W chwili obecnej podczas wyboru broni należy podjąć decyzję, czy wybrać broń palną w konfiguracji konwencjonalnej czy bullpup, ponieważ przerobienie już wyprodukowanej broni w konfiguracji konwencjonalnej w sposób zgodny ze stanem techniki zazwyczaj wymaga gruntownej przeróbki przez profesjonalnego rusznikarza. Po przekształceniu broni w układzie bullpup nie da się jej łatwo przekształcić z powrotem w broń o konfiguracji konwencjonalnej bez gruntownej przeróbki. Istnieje zatem potrzeba opracowania w tej dziedzinie aparatu i metody umożliwiających przekształcenie broni palnej z konfiguracji konwencjonalnej w konfigurację bullpup oraz powrót do poprzedniej konfiguracji.
Z kolei zastosowanie konstrukcji Bullpup w wersji śrutowej zostało potwierdzone poprzez skuteczności broni śrutowej, w wersji zastosowanej na Ukrainie strzelby podlufowej kalibru 12″- M26 MASS (Modular Accessory Shotgun System), która opracowana była przez armię Stanów Zjednoczonych do użytku z karabinami M4 i karabinami automatycznymi M16. Głównym celem rozwoju było zmniejszenie ilości różnych rodzajów broni, które wojsko musiało nosić, poprzez stworzenie modułu podlufowego dla broni głównej, którą można wykorzystać do niszczenia dronów.
Сили оборони України почали використовувати підствольні дробовики M26
WO2013058857A2 AR-15 TYPE BULLPUP CONVERTED FIREARM AND METHOD OF ASSEMBLY THEREOF, Ballista Tactical System Inc., Shawn Johnson, Data aplikacji: 30.07.2012.
Przedmiotem aplikacji patentowej jest zespół bullpup do przekształcania broni palnej typu AR-15 posiadającej kolbę AR-15 w niezmodyfikowanym zespole w konfigurację bullpup, obejmujący: korpus ramy połączony z korpusem broni palnej, przy czym rama obejmuje spust bullpup i jest skonfigurowana w celu zastąpienia kolby AR-15; oraz ogniwo spustowe połączone z spustem bullpup i połączone z spustem broni palnej, w którym naciśnięcie spustu bullpup powoduje naciśnięcie spustu broni palnej za pośrednictwem łącznika spustowego.
Aspekty niniejszego wynalazku obejmują konkretną metodę modyfikacji konwencjonalnej broni palnej typu AR-15 do konfiguracji bullpup. Metoda obejmuje zdjęcie kolby i rękojeści z broni palnej o konwencjonalnej konfiguracji, a następnie bezpieczne połączenie ramy bullpup z rozłożoną bronią palną w taki sposób, że naciśnięcie spustu dolnej ramy bullpup powoduje naciśnięcie spustu rozłożonej broni palnej. Dodatkowo część barkowa kolby jest przymocowana do korpusu broni.
FIG.1 przedstawia widok z boku przykładowej broni palnej typu AR-15 o konwencjonalnej konfiguracji; FIG.2 przedstawia widok z boku broni palnej z FIG.1 z usuniętymi wybranymi komponentami; FIG.3 przedstawia widok perspektywiczny w rozłożeniu zespołu bullpup zgodnie z aspektami niniejszego wynalazku; FIG.4 przedstawia perspektywiczny częściowy widoczny widok ramy zespołu bullpup z FIG.3; FIG.5 przedstawia częściowy widok widoczny z boku ramy zespołu bullpup z FIG.3; FIG.6 przedstawia częściowy widok boczny zmodyfikowanej broni palnej posiadającej konfigurację bullpup zgodnie z aspektami niniejszego wynalazku; FIG.7 przedstawia perspektywiczny częściowy widok widoczny zmodyfikowanej broni palnej z FIG.6; FIG.8 przedstawia częściowy widok z boku ramy przykładowego zespołu bullpup posiadającego opcjonalny drugi uchwyt, zgodnie z aspektami niniejszego wynalazku.
FIG. 1 przedstawia widok z boku przykładowej broni palnej typu AR-15, 10 posiadającej konwencjonalną konfigurację, tj. nie posiadającej konfiguracji bullpup. Broń palna 10 obejmuje korpus 12, kolbę 14, rękojeść 16, uchwyt 18, lufę 20, język spustowy 22, magazynek 24, uchwyt rury gazowej 26, celownik 30, sworzeń blokujący celownik 31 służący do zabezpieczenia części celownika oraz inne elementy znane w tej dziedzinie techniki. Kolba 14 jest przymocowana do korpusu głównego 12 (np. za pomocą jednej lub więcej śrub i/lub innych elementów mocujących) i podczas pracy jest trzymana na ramieniu operatora podczas strzelania z broni palnej 10.
FIG.2 przedstawia widok z boku przykładowej broni palnej typu AR-15 50, z której usunięto wiele elementów. W szczególności usunięto kolbę 14 i uchwyt 16 pokazane na FIG.1. Pozostałe elementy, w tym korpus 12, język spustowy 22, rękojeść 18, uchwyt rury gazowej 26, lufa 20, magazynek 24 i celownik 30, łącznie z trzpieniem blokującym celownik 31, pozostają niezmienione. Zasadniczo mechaniczne części broni palnej, które uczestniczą w procesie strzelania, pozostają sprawne i działają zgodnie z konwencjonalnymi zasadami obsługi. Po usunięciu kolby 14 pozostaje jeden lub więcej elementów mocujących, np. powierzchnia 32 przyjmująca śrubę mocującą.
W konwencjonalnym montażu, jak pokazano na FIG.1, powierzchnia przyjmująca śrubę mocującą 32 może mieć na przykład gwintowany otwór przyjmujący śrubę, za pomocą którego materiał kolby 14, mający odpowiadający mu otwór przyjmujący śrubę, może być przymocowany do korpusu 12. FIG. 3 przedstawia widok perspektywiczny zespołu bullpup 100 w rozłożeniu. Dokładniej, FIG. 3 przedstawia elementy zespołu bullpup 100 przed jego zamontowaniem na broni palnej z FIG. 2. Zespół bullpup 100 obejmuje: 1) ramę bullpup 102 (nazywaną tutaj również zamiennie jako korpus ramy); 2) zespół ogniwa spustowego 105, który obejmuje ogniwo spustowe 106 i spust bullpup 108, wraz z elementem sprzęgającym spust broni palnej 104; i 3) kolbę barkową 116. Rama bullpup 102 obejmuje pusty korpus 110 (nazywany również zamiennie w niniejszym dokumencie wewnętrzną wnęką) integralnie utworzony z uchwytu 112, osłony spustu 114, jednego lub więcej otworów 120 do umieszczania sworznia blokującego przyrządy celownicze oraz otworu do umieszczania śruby lub innego mechanizmu zabezpieczającego w celu przymocowania ramy bullpup 102 do korpusu broni palnej.
FIG. 4 przedstawia widok perspektywiczny ramy bullpup 102, gdzie korpus 110 jest dla przejrzystości pokazany jako przezroczysty. Jak pokazano na FIG. 4, spust bullpup 108 może być umieszczony wewnątrz korpusu 1 10. Ponadto spust bullpup 108 może być liniowo sprzężony z korpusem 110 za pośrednictwem mechanizmu sprzęgającego 108a, takiego jak śruba, sworzeń lub tym podobne. Spust bullpup 108 może być również sprzężony z ogniwem spustowym 106, które przechodzi przez korpus 1 10 aż do przymocowanego elementu spustowego broni palnej 104. W ten sposób siła wywierana na spust bullpup 108 (np. działanie liniowe podczas strzelania) może być przenoszona poprzez łącznik spustowy 106 w kierunku przeciwległego końca łącznika spustowego 106 od końca łącznika spustowego 106, który jest sprzężony lub w inny sposób współdziała z spustem bullpup 108. Na FIG. 4 pokazano również lokalizację otworu do umieszczenia śruby lub innego mechanizmu zabezpieczającego oraz mechanizmu zabezpieczającego 118, takiego jak śruba.
FIG. 5 przedstawia widok z boku ramy bullpup 102, gdzie korpus 110 jest dla przejrzystości pokazany jako przezroczysty. FIG. 6 przedstawia widok z boku przykładowej broni palnej typu AR-15 zmodyfikowanej do konfiguracji bullpup, przy czym rama bullpup 102 jest dla przejrzystości pokazana jako przezroczysta.
FIG.7 przedstawia widok perspektywiczny przykładowej broni palnej z FIG. 6. W szczególności FIG.6 i 7 przedstawiają zdemontowaną broń palną 50 z FIG.2 po został on sprzężony z zespołem bullpup 100. FIG.6 i 7 przedstawiają różne elementy zawarte w FIG.2 i 3 w konfiguracji zmontowanej. Jak pokazano na FIG.6 i 7, rama bullpup 102, obejmująca spust bullpup 108 i ogniwo spustowe 106, jest zespolona stykowo z dolną częścią rozłożonej broni palnej 50. Górna powierzchnia zewnętrznej krawędzi szkieletu bullpup 102 jest ukształtowana i zwymiarowana tak, aby przylegać do odpowiednich cech powierzchni broni palnej 50, a otwory 120 do umieszczania sworznia blokującego przyrządy celownicze są rozmieszczone w taki sposób, aby umożliwić włożenie sworznia blokującego przyrządy celownicze 31 przez otwory 120 do umieszczania sworznia i celownika 30, celem częściowego zabezpieczenia szkieletu bullpup 102 do broni palnej 50.
Ogniwo spustowe 106 może rozciągać się wewnątrz pustego korpusu 1 10 ramy bullpup 102, wokół magazynka 24 i/lub gniazda magazynka i funkcjonalnie załączać spust broni palnej 22 za pośrednictwem elementu załączającego spust broni palnej 104. Ponieważ ogniwo spustowe 106 funkcjonalnie zazębia się z językiem spustowym broni palnej 22 na jednym końcu i funkcjonalnie zazębia się z językiem spustowym bullpup 108 na drugim końcu, ruch języka spustowego bullpup 108 powoduje odpowiadający mu ruch języka spustowego broni palnej 22 za pośrednictwem ogniwa spustowego 106, na przykład podczas strzału z broni palnej.
Podczas montażu, oprócz włożenia sworznia blokującego celownik 31 przez otwory przyjmujące sworzeń 120 w celu zabezpieczenia części szkieletu bullpup do broni palnej 50, powierzchnia przyjmująca śrubę mocującą 32 jest wyrównana z otworem do przyjmowania śruby lub innego mechanizmu zabezpieczającego w szkielecie bullpup 102, a mechanizm zabezpieczający 118 jest wprowadzany przez otwór w szkielecie bullpup 102 do gwintowanego otworu w powierzchni przyjmującej śrubę 32, w celu zabezpieczenia szkieletu bullpup do broni palnej 50.
Rama bullpup może być wykonana z dowolnego materiału nadającego się do użycia z bronią palną. Ograniczone obawy może budzić ciepło wytwarzane w lufie broń w czasie strzelania. W związku z tym materiał wybrany do wykonania niektórych części ramy bullpup musi zachowywać kształt i właściwości pod wpływem wysokiej temperatury. W niektórych wariantach rama lub jej części mogą być wykonane z twardego plastiku o wysokiej temperaturze topnienia lub z metalu. Opcjonalnie rama bullpup może dodatkowo obejmować jeden lub więcej elementów osłony termicznej, które mogą być umieszczone wewnątrz ramy bullpup lub mogą być integralną częścią jednej lub obu tych ram. Tego typu elementy chroniące przed ciepłem mogą obejmować osłonę metalową, np. wykonaną z aluminium klasy broni palnej, umieszczoną wewnątrz ramy bullpup w odpowiednich miejscach (np. w pobliżu lufy).
FIG. 8 przedstawia widok z boku podobnego przykładu ramy bullpup 150 do ramy bullpup 102 pokazanej na FIG.5, przy czym korpus 110 jest dla przejrzystości pokazany jako przezroczysty. Rama typu bullpup 150 z FIG.8 obejmuje ponadto drugi uchwyt 130. Drugi uchwyt 130 może być opcjonalnie chowany, na przykład poprzez obrót wokół punktu obrotu 131 (np. sworznia) i blokowany w pozycji wysuniętej i/lub schowanej, na przykład za pomocą funkcji blokującej 132 (na przykład sworznia blokującego nastawionego na wysuniętą pozycję przez otwór blokujący w uchwycie 130 lub korpusie 110, z możliwością chowania, na przykład przez wciśnięcie sworznia blokującego przez otwór blokujący).
Teraz zostanie opisana metoda montażu zmodyfikowanej broni palnej w konfiguracji bullpup. Zaczynając od konwencjonalnej broni palnej 10 z FIG.1, kolba 14 i rękojeść 16 są usuwane. Kolbę 14 i rękojeść 16 można łatwo zdemontować bez konieczności angażowania rusznikarza, ponieważ elementy te można przymocować do korpusu 12 za pomocą śrub lub innych elementów mocujących i współpracujących powierzchni. W przypadku kolby 14 operator może po prostu odkręcić kolbę 14 od korpusu 12 i/lub w inny sposób odłączyć lub usunąć wszelkie elementy mocujące. Podobnie operator może usunąć uchwyt 16 poprzez usunięcie elementu zabezpieczającego który mocuje uchwyt 16 do powierzchni montażowej śruby mocującej 32. Po usunięciu kolby 14 i rękojeści 16, konwencjonalna broń palna typu AR-15 znajduje się w stanie pokazanym na FIG. 2.
Następnie operator przystępuje do przymocowania ramy bullpup 102 (FIG. 3 do 5) do broni palnej z FIG.2. Rama typu bullpup 102 może być umieszczona w sposób umożliwiający styk z dolną częścią broni palnej 50, jak pokazano na FIG.6 i 7. Jak pokazano na FIG.6 i 7, część korpusu 12, spust broni palnej 22, magazynek 24 i część lufy 20 broni palnej 50 mogą być zlokalizowane wewnątrz ramy bullpup 102. Otwory 120 do umieszczania sworzni mogą być wyrównane z odpowiadającymi im otworami w celowniku 30, a sworzeń blokujący celownik 31 może zostać włożony przez otwory 120 do umieszczania sworzni, aby zabezpieczyć część szkieletu bullpup 102 w broni palnej 50. Mechanizm zabezpieczający 118 może być wyrównany z elementem współpracującym 32, a ogniwo spustowe 106 może być wyrównane ze spustem broni palnej 22. Położenie otworu w ramie bullpup przeznaczonego do umieszczenia mechanizmu zabezpieczającego jest wyrównane z gwintowanym otworem w powierzchni przyjmującej śrubę mocującą 32, a następnie mechanizm zabezpieczający 118 jest sprzęgany z gwintowanym otworem w celu dodatkowego zabezpieczenia ramy bullpup 102 do broni palnej 50.
Po wykonaniu powyższych kroków, broń palna typu AR-15 w konfiguracji bullpup pokazana na FIG. 6 i 7 jest ukończona. Za każdym razem, gdy operator zechce powrócić do konfiguracji bullpup typu AR-15, czyli do konwencjonalnej konfiguracji typu AR-15, użytkownik musi jedynie wykonać powyższe kroki w odwrotnej kolejności. Jeden lub wszystkie z powyższych etapów montażu lub demontażu konstrukcji bullpup można wykonać w sposób pozwalający uniknąć konieczności obróbki mechanicznej lub innej pomocy profesjonalnego rusznikarza. Zamiast tego stosunkowo niedoświadczony operator musi jedynie przykręcić/odkręcić i złożyć odpowiednie elementy broni palnej. Jak pokazano na FIG. 1, 2, 6 i 7, Złożona funkcjonalność mechanizmu spustowego pozostaje niezmienna niezależnie od tego, czy broń znajduje się w pozycji konwencjonalnej, czy w układzie bullpup. Opisane powyżej urządzenie i metoda pozwalają nabywcy broni palnej na łatwą i bezpieczną modyfikację broni bez pomocy.
PL_224968_B1 Broń automatyczna, zwłaszcza karabinek modułowy, ze zmianą kierunku wyrzucania łusek, ŁUCZNIK-RADOM SPÓŁKA, Ryszard Woźniak et al. Data patentu: 28.02.2017.
Przedmiotem wynalazku jest broń automatyczna, zwłaszcza karabinek modułowy, ze zmianą kierunku wyrzucania łusek z prawostronnego na lewostronny. Rozwiązanie może być stosowane w różnych typach broni strzeleckiej , szczególnie w układzie bezkolbowym typu Bullpup, w którym wymagana jest zmiana kierunku wyrzucania łusek. W układzie bezkolbowym broń wyposażona jest w magazynek umieszczony za chwytem pistoletowym, zaś kolba zastąpiona jest trzewikiem zamocowanym bezpośrednio na komorze zamkowej, co znacząco redukuje długości całej broni, ale nieco komplikuje budowę mechanizmów i użytkowanie broni. Spust i inne części rożnych mechanizmów są bowiem umieszczone daleko z przodu broni i muszą być połączone ze współpracującymi częściami (zespołami) mechanizmów, które znajdują się z tyłu broni (między gniazdem magazynka a trzewikiem). Dodatkowo okno wyrzutowe łusek, umieszczone w konstrukcjach kolbowych zwykle z prawej strony komory zamkowej, w broni bezkolbowej znajduje się tuż przy głowie strzelca, co właściwie uniemożliwia strzelanie przez osobę leworęczną i wymaga specjalnego dostosowania konstrukcji broni przez umożliwienie zmiany kierunku wyrzucania łusek.
Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia widok ogólny karabinka modułowego w układzie klasycznym (kolbowym), z prawej i lewej strony karabinka, fig. 2 widok ogólny karabinka modułowego w układzie bezkolbowym, z prawej i lewej strony karabinka, fig. 3 przekrój wzdłużny karabinka w obszarze mechanizmu ryglowego, fig. 4 przekrój poprzeczny karabinka w obszarze sworznia sterującego, fig. 5 elementy składowe zespołu suwadła z zamkiem, fig. 6 widok zespołu suwadła z zamkiem ustawionym do wyrzucania łusek na prawą stronę, fig. 7 widok zespołu suwadła z zamkiem ustawionym do wyrzucania łusek na lewą stronę, fig. 8 widok urządzenia powrotnego, fig. 9 widok komory zamkowej.
W przykładzie wykonania przedstawiona została broń automatyczna w postaci karabinka modułowego w układzie kolbowym i bezkolbowym, który składa się z następujących podstawowych modułów bazowych: komory zamkowej 1, zespołu suwadła z zamkiem 2, urządzenia powrotnego 3 oraz modułów wymiennych: lufy 4, komory spustowej 5 i kolby 6 lub trzewika 7 oraz modułów dodatkowych niezbędnych do zmontowania karabinka w wariancie bezkolbowym: podpoliczek 8, nakładka komory zamkowej 9, łącznik 10. W skład komory zamkowej 1 wchodzą następujące elementy: płaszcz komory zamkowej 11, lewa prowadnica 12 suwadła i prawa prowadnica 13 suwadła, tylec 14 komory zamkowej oraz obsada lufy 15. W przykładzie wykonania lufa 4 jest wymienna, a obsada lufy 15 zawiera mechanizm wymiany lufy 16. Płaszcz komory zamkowej 11 posiada na górnej części szynę akcesoryjną 17 o profilu zgodnym z normami MIL-STD-1913 i STANAG 4694 (tzw. szyna Picatinny). Poniżej szyny akcesoryjnej 17, po obu stronach środkowej części płaszcza komory zamkowej 11, znajdują się podłużne wycięcia 18, prowadzące rękojeści napinacza 19. Tylna część płaszcza komory zamkowej 11 jest wzmocniona tylcem komory zamkowej 14, mocowanym do płaszcza komory 11 śrubami 20. Zewnętrzne pionowe występy 21 tylca komory zamkowej 14 stanowią prowadnice dla obsady kolby 22, wewnętrzne powierzchnie pozycjonują oporę urządzenia powrotnego 23.
Omijając opis konstrukcji broni zawarty w opisie patentowym można przejść do procedury jej konfiguracji, w celu zmiany kierunku wyrzucania łusek, z prawostronnego na lewostronny. Po częściowym rozłożeniu broń, według typowej dla broni tej klasy procedury, należy odłączyć zamek 36 od suwadła 31. W tym celu trzeba wybić kołek
iglicy 39 i wyjąć iglicę 38, po czym wyjąć trzpień sterujący 37 i wysunąć zamek 36 z otworu zamka i iglicy 42. Następnie należy obrócić zamek 36 o kąt 180° (wyciąg 57 znajdował się będzie z lewej strony suwadła 31) i wsunąć zamek 36 do otworu zamka i iglicy 42; po czym połączyć suwadło 31 z zamkiem 36 przy pomocy trzpienia sterującego 37 i iglicy 38, którą należy zabezpieczyć kołkiem iglicy 39. Kolejną czynnością jest odłączenie osłony okna wyrzutowego łusek 28 i odbijacza łusek 27. W tym celu należy odkręcić wkręty 26 mocujące osłonę okna wyrzutowego łusek 28 i zdemontować osłonę okna wyrzutowego łusek 28, odkręcić wkręty 26 mocujące odbijacz łusek 27 i zdemontować odbijacz łusek 27. Następnie trzeba dołączyć osłonę okna wyrzutowego łusek 28 na prawym oknie wyrzutowym łusek 24, a odbijacz łusek 27 na lewym oknie wyrzutowym łusek 24, przy pomocy wkrętów 26 i złożyć broń.
Przed włożeniem zespołu suwadła z zamkiem 2 do komory zamkowej 1 należy maksymalnie wysunąć zamek 36 do przodu z otworu zamka i iglicy 42 – odpowiada to odryglowaniu zamka 36. Jest to typowa procedura. Zamek 36 ustawiony jest wtedy wyciągiem 57 poziomo na odpowiednią stronę (prawą dla prawostronnego kierunku wyrzucania łusek), cylindryczna cześć trzpienia sterującego 37 opiera się o przednią część wycięcia krzywki suwadła 53 ustalając jego pionowe położenie. Przy wsuwaniu zespołu suwadła z zamkiem 2 między prawą prowadnicę suwadła 13 i lewą prowadnicę suwadła 12 poziome ramię prawej prowadnicy suwadła 13 wchodzi do wnętrza prawego wycięcia prowadzącego 29 a dalej w szczelinę 55, zaś prawa powierzchnia główki trzpienia sterującego 32 oprze się o krawędź poziomego ramienia prawej prowadnicy suwadła 13 ustalając położenie kątowe zamka 36 aż do momentu zaryglowania. Przy końcu mchu zespołu suwadła z zamkiem 2 w przednie położenie, przednia cześć zamka 36 wchodzi do wnętrza tulei ryglowej lufy 64, zaś główka trzpienia sterującego 32 ustawia się na wysokości wycięcia w poziomym ramieniu prawej prowadnicy suwadła 13. Suwadło 31 przemieszcza się dalej do przodu, zaś zamek 36 obraca się w prawo w wyniku współpracy cylindrycznej części trzpienia sterującego 37 z krzywką suwadła 64. Po obrocie o 22,5° rygle 61 zamka 36 zachodzą za opory ryglowe 63 tulei ryglowej 64, suwadło 31 dochodzi do przedniego położenia – nastąpiło zaryglowanie zamka 36. Zamek 36 w stanie zaryglowanym obrócony jest w prawo, cylindryczna część trzpienia sterującego 37 znajduje się w tylnej części krzywki suwadła 53. Współdziałanie mechanizmów przy odryglowaniu i mchu suwadła 31 do tyłu odbywa się w odwrotnej kolejności.
Wnioski
Karabin GROT, znany również jako karabin modułowy MSBS (Modułowy System Broni Strzeleckiej), został opracowany przez polską firmę FB “Łucznik” Radom. Jest to nowoczesny karabin zaprojektowany z myślą o spełnieniu potrzeb nowoczesnego pola walki, oferujący różne warianty, w tym standardową konfigurację oraz wersję bullpup.
Karabin GROT charakteryzuje się modułową budową, co umożliwia szybką zmianę konfiguracji broni zależnie od wymagań misji. Jego projekt uwzględnia nowoczesne technologie i rozwiązania ergonomiczne, takie jak możliwość montowania różnorodnych systemów optycznych i celowniczych, a także akcesoriów takich jak latarki i laserowe wskaźniki celu.
Karabin GROT jest dostępny w obu wersjach tzn. w wersji konwencjonalnej i bullpup. Konfiguracja bullpup, gdzie mechanizm zamkowy i magazynek znajdują się za spustem, w tylnej części broni, zwiększa manewrowość i ułatwia obsługę w ciasnych przestrzeniach, jednocześnie zachowując pełną długość lufy karabinu. Takie rozwiązanie zainteresowało siły zbrojne poszukujące kompaktowej, ale skutecznej broni strzeleckiej.
Ponieważ karabin GROT został zaprojektowany jako modułowy system broni strzeleckiej, co oznacza, że jego konstrukcja umożliwia łatwą adaptację do różnych konfiguracji i zastosowań poprzez wymianę modułów, takich jak lufy czy systemy celownicze. W przedstawionym materiale filmowym fabryka Łucznik demonstruje prostotę konwersji z kolbowego GROTA do postaci karabinu w konfiguracji bullpup.
Jak powstaje MSBS GROT BullPup – Wizyta w FB RADOM – Strzelnica.tv https://youtu.be/qsSgEQpCy00