Moje problemy eksploatacyjne kolana zaczęły się pół roku temu, po dłuższej pracy porządkowej na działce ogrodowej, na której z wigorem kosiłem przerośniętą trawę, w związku z kontrolą stanu utrzymania działek przez Zarząd Ogrodu Wrzos. Konsultacje lekarskie u znanego w Polsce ortopedy nie zostawiły złudzeń, kolano jest w złym stanie i trudno go leczyć. Zostaje tylko mieć nadzieje, że środki farmakologiczne doprowadza kolano do użyteczności osobistej. Zaistniała sytuacja eksploatacyjna kolana wymusiła analizę opisów patentowych z dziedziny endoprotez kolana, która prowadzi do wniosku, ze jest to dość powszechny sposób rozwiązania problemu awarii kolan ludzi obu płci.
Endoprotezy wyglądem przypominają staw, który mają zastąpić i po wszczepieniu przejmują jego funkcje. Wykonuje się je z różnych stopów stali lub tytanu, które są dobrze tolerowane przez organizm. Współpracujące ze sobą części (np.: odpowiedniki głowy i panewki) są często z polietylenu lub ceramiki. Ze względu na rodzaj stabilizacji endoprotezy najogólniej można podzielić na bezcementowe oraz cementowane. W pierwszym przypadku wycina się zużyte elementy naturalnego stawu i części endoprotezy mocuje się mechanicznie ( press-fit, czyli na wcisk, lub wkręcanie). Aby ułatwić zrastanie się endoprotezy z kością, pokrywa się ją dodatkowo hydroksyapatytem. Obecnie coraz rzadziej sztuczne stawy mocuje się przy użyciu cementu, czyli kleju kostnego. Takie rozwiązanie wykorzystuje się z reguły wtedy, gdy kość jest słaba, np. z powodu osteoporozy, czyli rzeszotowienia kości.
Przykładowa endoproteza kolanowa składa się z z metalowej części udowej osadzonej w kości udowej, tacy piszczelowej osadzonej w kości piszczelowej za pomocą rdzenia oraz stabilizującej podkładki polietylenowej, amortyzującej ruch wahadłowy kolana .
W przypadku gdy wiązadła krzyżowe są słabe lub chore stosuje się tzw.: połączenie mimośrodowe części udowej z płytką piszczelową, łączące trwale obie części protezy w celu zapewnienia stabilnego ruchu wahadłowego kolana po operacji.
Pierwszy patent PL221825B1 Taca piszczelowa do endoprotezy kolanowej stanowiący własność Jarosława Deszczyńskiego zastrzega takie ukształtowanie tacy piszczelowej do endoprotezy kolanowej, które umożliwia rekonstrukcje przedniego wiązadła krzyżowego wykonanego ze sztucznego pasma podczas operacji jej wszczepienia. Jak wykazała praktyka, podczas rekonstrukcji stawu kolanowego z zastosowaniem endoprotezy kolanowej często okazuje się, że wewnętrzne wiązadła krzyżowe (przednie i tylne) zostały zerwane. Szczególnie dotkliwe okazuje się zerwanie przedniego wiązadła krzyżowego, które jest odpowiedzialne za ograniczenie względem kości udowej zgięcia i wyprostu oraz koślawienie i szpotawienie w wyproście i zgięciu nogi.
Dzięki zastosowaniu tacy piszczelowej 1 z prostopadłym lub prawie prostopadłym przelotowym otworem 12, przez który przechodzi pasmo, tworzące sztuczne przednie wiązadło krzyżowe i w którym to pasmo jest tylko przytrzymywane przez osadzoną w nim śrubę mocującą, bez jego zaciskania lub klinowania w tacy piszczelowej, został uzyskany, rzeczywisty anatomiczny przebieg przedniego wiązadła krzyżowego.
Drugi wynalazek EP2720645T3 Obrotowe protezy stawowe ze wzmocnioną tuleją łożyskową, Waldemar Link GmbH, dotyczy obrotowej protezy stawowej z dalszą częścią składową i bliższą częścią składową i łączącą je przegubowo częścią sprzęgającą, obejmującą łożysko zginające wokół pierwszej osi i łożysko obrotowe wokół drugiej osi zorientowanej poprzecznie do pierwszej osi. Wynalazek jest wersją rozwojową endoprotezy stawu kolanowego dystrybuowaną pod nazwa Endo Modell przez Waldemara Linka z Hamburga, objęta patentem EP017453.
Endoproteza stawu kolanowego składa się zasadniczo z dwóch części 1, 2, z których jedna jest wykonana jako piszczelowa część składowa 1, a druga jako udowa część składowa 2. W udowej części składowej 2 do trzonka 20 wstawianego do kości udowej pacjenta przylega udowa połowa łożyskowa 21, wyposażona w dwie wysuwające się widlaście do piszczelowej części składowej 1 kłykciowate płozy ślizgowe 22. Wspierają się one na plateau piszczeli 12, umieszczonym na piszczelowej połowie łożyskowej 11, zamocowanej trzonkiem 10 na kości podudzia pacjenta. Między nimi jest umieszczona część sprzęgająca 3, mająca element T 30 jako główny korpus z umieszczonym w jego górnym obszarze okiem ustalającym 33 na trzpień osi 34 i tuleją łożyskową 32 na wystający z plateau piszczeli 11 czop łożyskowy 31. Pierwsze łożysko (łożysko zginające) umożliwia ruch wychylny między częściami składowymi 1 i 2, realizuje więc ruch zginający między udem i podudziem. Ten ruch wychylny wokół osi trzpienia osi 34 tworzy w ten sposób pierwszą oś dla ruchu endoprotezy stawu kolanowego. Poprzecznie do tej osi jest ustawiony czop 31, tworzący drugą oś dla ruchu obrotowego, którym udowa część składowa 2 obraca się wokół drugiej osi względem piszczelowej części składowej 1. Dla tego łożyska obrotowego wchodzi czop 31 do tulei łożyskowej 32 na części sprzęgającej 3. Między tymi dwiema częściami jest umieszczona wkładka łożyskowa 4. Jest ona zamocowana w oku ustalającym 33 umieszczonym na jej górnym końcu elementem zabezpieczającym 5 w postaci śruby 50. Wkładka łożyskowa 4 ma kształt podstawowy zasadniczo cylindryczny i na górnym końcu półkolisty trzpień. Wkładka łożyskowa 4 składa się z tulei ślizgowej 41 i tulei podporowej 42. Przy tym średnica zewnętrzna tulei łożyskowej 41 jest tak duża, że powstaje lekkie pasowanie wtłaczane w ściance wewnętrznej tulei podporowej 42. Na dolnym końcu tuleja podporowa 41 ma ujście 40 na wlot czopa. Na stronie wewnętrznej jest umieszczony obiegowo na obwodzie element ustalający 43, przy czym jest on korzystnie ciągły, ale może być także przerwany w kilku miejscach. Ustala się on w odpowiednio uformowanym nacięciu tylnym (patrząc od ujścia 40 wkładki łożyskowej 4) i zabezpiecza tak tuleję ślizgową 41 przed wyjściem z tulei podporowej 42. Tuleja podporowa 42 ma na końcu po stronie ujścia na stronie zewnętrznej wystającą promieniowo listwę 45, ustalającą się w połączeniu kształtowym w uformowanym uzupełniająco zagłębieniu na stronie wewnętrznej tulei łożyskowej 32 części sprzęgającej 3. Zapobiega to niepożądanemu obrotowi tulei podporowej 42 względem części sprzęgającej 3.
Ideą wynalazku jest pozycjonowanie członu uruchamiającego elementu zabezpieczającego we wnętrzu tulei łożyskowej. Wtedy inaczej niż w najbardziej zbliżonym stanie techniki dostęp do elementu zabezpieczającego nie musi prowadzić z zewnątrz przez część sprzęgającą, do czego konieczny był odpowiedni otwór w części sprzęgającej, powodujący jej osłabienie. Dzięki przemieszczonemu według wynalazku do wewnątrz członowi uruchamiającemu otwór w części sprzęgającej może być znacznie mniejszy, przez co uzyskuje się większą stabilność. Poza tym przez to element zabezpieczający może ustalać się bezpośrednio w tulei łożyskowej, tak że również wtedy, kiedy jest ona osadzona stosunkowo trwale, może być pewnie wyciągnięta. W ten sposób stworzono warunki do wzmocnienia tulei podporowej grubszym materiałem i wręcz włączenia jej w przepływ obciążenia, co powoduje odpowiednie odciążenie wykonanej zwykle z tworzywa sztucznego tulei ślizgowej. W ten sposób mogą być pewnie odbierane także większe obciążenia i niebezpieczeństwo wytrącenia z powodu przeciążenia maleje.
UWAGA
Przedstawione przykładowe polskie opisy patentowe stanowią tylko czubek góry lodowej zbiorów polskich i międzynarodowych z tej dziedziny. Pocieszającym faktem może być obecność krajowych rozwiązań w dziedzinie endoprotez kolanowych, co potwierdza opinie o dobrym poziome leczniczym polskiej ortopedii. Jak precyzyjna jest praca ortopedy ilustruje krótki film, dla ludzi o silnych nerwach, zamieszczony w Youtube, który przedstawia wymianę endoprotezy EndoModell https://www.youtube.com/watch?v=iO-C4M-Kh0Y .
P.S. Żeby nie było tak różowo warto przeczytać opinie krytyczne, które sprowadzają marzycieli na ziemie: https://oczymlekarze.pl/profilaktyka-i-leczenie/3047-endoproteza-kolana-czy-zawsze-jest-konieczna
Cześć i czołem jak mówi Irytujący Historyk na Youtube, którego szczerze polecam ze względu na osobiste uznanie dla jego wiedzy i kompetencji w zakresie prezentowanych tematów historycznych.