kwiecień 2016

There were 2 posts published in kwiecień 2016 (this is page 1 of 1).

Wiosenny spacer z patentem

        Wiosenny spacer wzdłuż  modernizowanej linii kolejowej zaowocował spostrzeżeniem nowego systemu mocowania szyn do podkładów betonowych,  który nosi nazwę  Sprężyste mocowanie szyn torowych. Jakie bybyło zdziwienie gdy w internecie znalazłem informacje, że widziany na spacerze system sprężystego mocowania szyn torowych  to nasz rodzimy wynalazek a nie kopia rozwiązań zachodnich.

Według Wikipedii – System Sprężystego Przytwierdzenia Szyn do Podkładów Strunobetonowych oznaczany w Polsce skrótem SB jest technologicznie polskim systemem przytwierdzeń szeroko stosowanym na polskiej sieci kolejowej od lat 80. Jego zadaniem jest tłumienie drgań szyn (potwierdzono ponad 50% skuteczności), co poprawia zarówno komfort jak bezpieczeństwo jazdy.

Przytwierdzienia sprężyste są stosowane wyłącznie na podkładach strunobetonowych. Jest to jeden z najnowocześniejszych typów przytwierdzeń stosowanych na liniach kolejowych jak również tramwajowych. Cechuje je szybki, prosty montaż, amortyzacja drgań pochodzących od taboru orz izolacja elektryczna ograniczająca do minimum trakcyjne prądy błądzące. W skład przytwierdzenia SB-3 wchodzi łapka sprężysta, przekładka podszynowa, wkładka amortyzacyjna oraz kotwy. W tym przypadku kotwy odpowiadające w poprzednich typach przytwierdzeń płytkom żebrowym są na stałe zatopione w odpowiednich odległościach, w betonie podkładu. Z tego powodu do różnych szyn muszą być stosowane podkłady z kotwami o odpowiednim rozstawie – nie ma możliwości przekładania kotew gdy podkład jest wyprodukowany. W każdym podkładzie zamontowane są cztery kotwy – po dwie dla szyny. Pomiędzy kotwy danej szyny, a stopę szyny wstawia się przekładkę podszynową, która pełni rolę amortyzującą i izoluje elektrycznie szynę od pokładu.

mtor

Przedstawione rozwiązanie zastrzeżone jest  polskim patentem PL182453B1 Łapka sprężysta do mocowania szyn firmy SKAMO, Nowe Skalmierzyce.  Według patentu istota rozwiązania polega na tym ,że łapka  sprężysta  do  mocowania  szyn posiadająca  dwa  symetryczne  względem siebie ramiona wygięte jednakowo w płaszczyznach  prostopadłych  do  osi  podłużnej szyny  oraz  łączący  ramiona  kabłąk,  znamienna  tym,  że  połowa  odległości  (L) między prostymi,  równoległymi  odcinkami końcowymi  ramion  (1)  i  (2) jest  mniejsza od promienia (R) kabłąka (3).

Zaletą rozwiązania jest to, że system sprężysty w przeciwieństwie do sztywno przytwierdzających systemów dokręcających polega na dociskaniu szyny do podkładu z pomocą łapki stale przytwierdzonej do kotwy. To powoduje iż drgania tłumione są i rozładowywane na wyginających się łapkach a nie sztywnych śrubach.

Sprezyna

Siusanie po ścianie to jest wyzwanie

                Łagodny rozrost gruczołu krokowego (łac. hyperplasia prostatae, ang. BPH – Benign prostatic hyperplasia) – choroba występująca u mężczyzn i związana głównie z rozrostem (rozplemem) komórek gruczołowych i komórek podścieliska gruczołu krokowego, a w mniejszym stopniu przerostem komórek (stąd niejednoznaczna nomenklatura), powodująca zwężenie drogi odpływu moczu. Uważa się, że występuje u ponad 50% mężczyzn w wieku powyżej 60. roku życia i z wiekiem częstość jej występowania wzrasta. Gruczoł krokowy (stercz, łac. – prostata) składa się z drobnych gruczołów pęcherzykowo-cewkowych uchodzących do cewki moczowej, położonych wśród włókien tkanki łącznej i mięśni gładkich, wspólnie stanowiących podścielisko (zrąb) narządu. Wydzielina stercza jest zasadniczym składnikiem nasienia, zwiększa jego objętość oraz wartość biologiczną. Tylny, pod pęcherzowy  odcinek męskiej cewki moczowej otoczony jest przez miąższ gruczołu krokowego. Tak więc, stan anatomiczno-czynnościowy gruczołu wpływa na stopień drożności i czynność cewki.

Wśród niewątpliwych przyczyn łagodnego rozrostu gruczołu Prostata (BPH)krokowego wymienia się proces starzenia się organizmu męskiego oraz odpowiednio wysoki poziom stężenia męskich hormonów płciowych. Choroba występuje jedynie wśród starzejących się mężczyzn, nie stwierdza się jej przy braku lub niedoborze androgenów. Do rozwoju BPH przyczyniać ma się również względny (w stosunku do androgenów) wzrost stężenia estrogenów, do którego dochodzi w ustroju starszych mężczyzn. Estrogeny zwiększają wrażliwość tkanki gruczołu krokowego na działanie androgenów.

Na zespół kliniczny BPH składają się cztery elementy: powiększenie masy gruczołu krokowego, przeszkoda pod pęcherzowa, dysfunkcja mięśnia  wypieracza  pęcherza, wreszcie dolegliwości ze strony dolnych dróg moczowych.

Ten ostatni komponent, objawy z dolnych dróg moczowych, często określany mianem LUTS (lower urinary tract symptoms), jest zasadniczym klinicznym wyrazem BPH. Bardziej dokuczliwe objawy tzw. „podrażnieniowe” związane są z fazą napełniania pecherza, zaś tzw. objawy „przeszkodowe” wiążą się z upośledzeniem fazy opróżniania pęcherza . Najczęściej występujące objawy i dolegliwości towarzyszące BPH  możemy podzielić na:

objawy podrażnieniowe:

  • częstomocz
  • nykturia (oddawanie moczu w nocy)
  • gwałtowne parcia na mocz
  • niemożność powstrzymania mikcji
  • ból w trakcie mikcji
  • objawy „przeszkody podpęcherzowej„:
  • trudność w rozpoczęciu mikcji
  • zwężony strumień moczu
  • wydłużony czas mikcji
  • osłabienie strumienia moczu i/lub przerwany wyciek moczu
  • wykapywanie moczu po zakończeniu mikcji
  • zatrzymanie moczu.

Celem leczenia łagodnego rozrostu stercza jest złagodzenie dolegliwości mikcyjnych oraz likwidacja przeszkody podpęcherzowej wywołanej gruczolakiem prostaty. Wybór rodzaju leczenia uzależniony jest od stadium choroby oraz od ustalenia, w jakim stopniu wpływa ona na zmianę dotychczasowego trybu życia chorego, a tym samym obniża jakość jego życia. Jednym ze sposobów rozwiązania problemu łagodnego przerostu prostay jest zabieg rozszerzenia cewki za pomocą tzw..stentów urologicznych wykonanych ze specjalnego gatunku stali lub polimerów, które są stosowane w medycynie najczęściej do rozszerzania i udrażniania naczyń krwionośnych oraz przewodów moczowych, np. stent Memokath,

Stenty Memokath to stenty niklowo-tytanowe z efektem termicznej pamięci kształtu. Zabieg polega na wprowadzeniu stentu przez cewkę moczową, wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, jest całkowicie bezbolesny dla pacjenta. Tego rodzaju stenty używane są w leczeniu mężczyzn ze zwężeniami cewki moczowej spowodowanych powiększeniem gruczołu krokowego. Są doskonałą (nierzadko jedyną) alternatywą dla pacjentów, którzy ze względu na stan zdrowia nie mogą być poddani innym zabiegom w znieczuleniu ogólnym lub przewodowym. Zabiegi stentowania cewki moczowej przy pomocy stentu Memokath to również często alternatywa dla wielokrotnie powtarzanych chirurgicznych zabiegów z powodu nawracających zwężeń cewki moczowej. Zabieg wprowadzenia stentu to procedura małoinwazyjna, pozwalająca pacjentowi na natychmiastowy powrót do codziennych zajęć, nie wymaga specjalnego przygotowania do zabiegu ani rekonwalescencji. Metoda natychmiast rozwiązuje wieloletni problem związany z oddawaniem moczu i jest szeroko stosowana Ana zachodzie Europy jako o rozwiązanie higieniczne i bezpieczne dla pacjenta.

W patencie EP2243507A1 Stent with anchoring portion przedstawiono sposób implementacji stentu Memokath <®> w postaci sprężynki o wymiarach średnicy wewnętrznej 6,7 mm i średnicy zewnętrznej 8,0 mm. W pierwotnym kształcie stent umieszczony jest w gruczole krokowym przy czym jego bliższa  sąsiadująca ze zwieraczem  jest rozszerzona  i posiada  kształt dzwonu utworzonego  z ciasno zwiniętych  przewodów stentu. Rozbudowa stentu jest aktywowany przez wstrzykiwanie wody o temperaturze 50 do 60 ° C, co wywołuje że   rozszerza się część bliższą średnicy zewnętrznej do  około 13 mm blokujących stentu w cewkę moczową. Rozszerzenie końca stentu do  13 mm zapewnia  blokowania stentu zmniejszyć tym samym ryzyko migracji. Średnica wewnętrzna 6,7 mm, w  części cylindrycznej stentu jest wystarczająca do uzyskania dobrego przepływu.